[167] Karanasan sa bakla

Una sa lahat, hindi ito entry para i-discriminate ang ating mga kapatid na bakla at HINDI rin x-rated. Pero tama ang basa nyo sa titulo ng Dioniscio, tungkol ito sa karanasan ko sa isang bakla.

Kung maselan ka, dapat sa puntong ito ay hindi ka na nagbabasa kasi kung nagbabasa ka pa din ngayon ay pihadong interesado ka sa karanasan kong ito, may tama ba ako?

Wala, syempre.

Pero bago ang kwento ay gusto ko lang batiin ang idol kong si bok na pihadong magkokomento sa entry na ito. Bok, pakis pre walang malisya. Asan na kansonsilyo ko? Hakhak.

Ok, eto na mga bossing.

Nuong panahong yaon ay magpapakuha ako ng creative shot sa isang sikat na photography center malapit sa isa ding sikat na unibersidad sa Maynila. (Ayoko ng i-mention ang mga pangalan sa obyus na dahilan naman mga bossing).

Hayun at pumasok na ang Dioniscio nyo sa kanilang sikat na papiktyuran. Ang ganda ng lugar, halatang mga A-lists ang target market. At ewan ko ba kung bakit naligaw ang jologs na katulad ko dun.

Nang matapos makapagtanong at magbayad sa counter ay sinamahan ako ng isang lalaki sa kwarto ng mga make up artists nila.

Pag bungad ko ang dami nila, mga 6. Ang dami ding salaming malalaki at ilaw na malalaki din sa ibabaw at gilid. Parang yung mga napapanood sa TV na madaming babae na busy sa kanilang pag-aayos sa mukha.

Anyways eto na nga at pinag-agawan pa ako ng 2, kasi sila lang ang bakante noon. At hayun, ang natoka sa akin ay isang bakla na may masaganang dibdib.

Nagimbal ako. Namangha. Tila puputok kasi sa sobrang pintog! Yay!

Sinabi ko kung ano ang kailangan ko. Pinaupo niya ako at saglit lang daw.

Pagdating niya nagulat ako kasi walang dalang damit para sa creative shot ko at inumpisahan ang retouch daw sa akin. Nakalimutan ko na ang term basta may retouch na salita.

Sabi ko ng matapos na kame, “Nasaan na kostyum ko?”

Dinukot nya sa bulsa at inabot sa akin.

“Ha? E panyo lang ‘ata ‘to eh!” Sabi ko.

Sagot nya, “baby, ipagpag moh!”

Baby daw oh?

E di ako naman si pagpag.

Pag kita ko ay manipis na net muscle shirt. Ibig sabihin, iyung parang fishnet na ginawang damit. At ang jeans na lang daw na suot ko ang gagamitin kasi half body lang naman ang kukuhain ng photographer.

Ako naman ay hindi na tumanggi. Iyon daw ang bagay e.

Sumama daw ako at ituturo nya ang cr para masuot ko na. Pagbukas nya ng cr at pagpasok ko nagulat ako kasi pumasok din siya sa loob.

Maghubad daw ako ng shirt at isusuot daw niya sa akin.

Ako naman walang tanong-tanong, walang arte at hubad agad.

Kulay dark tsokoleyt daw ang balat ko, unang banat niya. Ngumiti na lang ako para hindi na humaba pa ang usapan.

Maya-maya ay dineretcho na nya ako sa kanyang balak.

Gusto ko daw ba, sabay turo sa boobs nya at pinisil ng marahan at sinabing paliligayahin daw niya ang Dioniscio!

Sa totoo lang, hindi na ako nagimbal pa.

Sinagot ko siya sa pinaka maayos na alam ako, “Hindi na lang, ok lang ako…” tanggi ko.

Mataray nyang sagot,

“Eh kailan mo pa papakain ‘yan, pag matanda ka na? Wala ng kakain nyan! Di ka naman guapo no!”

Sabay alis.

Nagulat ako na natatawa at inayos na lang ang sarili at dumeretso sa pictorial. Pagtapos ng ilang minuto at mabilis lang naman ay isinauli ko ang damit sa photographer na lang at nagpasalamat.

Hindi ko sinabing biktima ako o masama ang ugali ng bakla na iyon. Hindi naman kasi natin alam ang takbo ng isip ng ibang tao.

Pero tatlo lang ang alam ko: cool lang ako, nirespeto ko pa din siya at HINDI ko sinabi na guapo ako.