I had a blast to last night’s pool party of an acquaintance. And I may say blast NOT because it’s a pool party and everybody was naked but, because of the food – sinful!
Yeah right, I just dumped myself to every sumptuous foodstuff the ever generous table drooled on me.
Its like telling me, “I am yours, Dioniscio! Fuck me!” Err. Dammit.
Read the rest of this entry »
Iyan ang litanya ng nanay ko sa telepono nang makausap.
Sabi ko, “eh bakit ganun ang pridyereytor natin ‘nay, walang kalaman-laman?”
Bigla siyang humalakhak ng malakas na umeeko pa na parang si bruka.
(kamot ulo)
“Ano nakakatawa?” nagtataka kong tanong.
Sagot nya, “Wala, nagbibiro lang kapatid mo sa piktyur na ‘yun. Madami kameng pagkain. Hindi pa nga nauubos mga pinadala mo. Hindi kame nagugutom. Huwag mo kameng alalahanin dito…”
Nakahinga ako ng maluwag. Nagpadala kasi ang kapatid ko ng ilang litraks nila at sa bahay. Hayun.
Ikaw ba naman makita mo na walang laman ang fridge nyo sa bahay kahit na joke lang e kungdi ka mataranta. Hahaha. Para saan pa at nag OFW ako kung hindi naman makatulong sa pamilya ko?
Naalala nyo ba mga bossing ang kwentong ondoy ng aking pamilya?
Bukal sa loob ng pamilya namin ang magpasilong ng ilang kapitbahay at makilagay ng konting gamit nila sa aming second floor. Mataas ang aming bahay kaya hanggang tuhod lang inabot ng baha sa ibaba namin. Ang mga bahay nila, bubong na lang ang kita.
Sinabi sa akin ng ermat ko iyan nuong ako ay tumawag (na nagpasilong sila ng kapitbahay). Sabi ko mag-ingat na lang kasi baka may mawala sa gamit namin. Sabi nya, kilala naman na daw nila ng erpat ko ang pinasilong (kahit kakalipat lang namin sa lugar na iyon).
Una sa lahat, hindi ito entry para i-discriminate ang ating mga kapatid na bakla at HINDI rin x-rated. Pero tama ang basa nyo sa titulo ng Dioniscio, tungkol ito sa karanasan ko sa isang bakla.
Kung maselan ka, dapat sa puntong ito ay hindi ka na nagbabasa kasi kung nagbabasa ka pa din ngayon ay pihadong interesado ka sa karanasan kong ito, may tama ba ako?
Wala, syempre.
Pero bago ang kwento ay gusto ko lang batiin ang idol kong si bok na pihadong magkokomento sa entry na ito. Bok, pakis pre walang malisya. Asan na kansonsilyo ko? Hakhak.
Ok, eto na mga bossing.
Usaping OFW tayo ngayon mga bossing. Observation ng inyong lingkod tungkol sa aking mga nasaksihan sa pagpunta ko noon sa Consulate General of the Philippines para ayusin ang aking OWWA.
Heto ang opisina nila.
Nuong panahon kasing mag-ayos ako ng OWWA ay nagtataka ako kung bakit ang daming tambay na puro Pinay sa kanilang opisina sa labas pa lang. At nung makapasok na ang Dioniscio ay nagulat pa ng makita na mas madami pa na akyat panaog at naka pambahay sa loob!
This is a quick post.
Two days ago after lunch I had a hasty rest at the main lobby of the building where I work when suddenly I saw this woman again (because I see her around often and we don’t know each other) who is equally gorge as Halley Berry.
Yep, very Berry from the hair style and complexion down to her fine legs. I don’t know where she works her ass but definitely we are in the same building. She is not a Filipina but I couldn’t make sure what her nationality is (she talks English fluently though – I don’t stalk, I just heard her talking to a colleague) and her age but by just looking perhaps she is in her early 30’s already.
Kanina lang pinahiram ako ng isang kakilala ng handout – 28 Days to a Flat Gut of Men’s Fitness magazine.
Ang daming mga nauulol na hayup dito na nakapaligid sa Dioniscio. Kita mo pa lang mga muka?! Nakaaa!
Ayoko sa lahat, mga putang mayabang na wala namang iyayabang e. Nanlalamang sa kapwa at tumatarantado patalikod.
Tangina, pagka ganyan e nako umuusok at bumubuga ng apoy ang pangong ilong ng Dioniscio.
Pinakikisamahan na nga, pumuputa pa below the belt? Akalain nyo ‘yun, mga bossing?!
Hindi ako gumagawa ng masama sa kapwa. Hanggat maaari pinapantay ko lahat ang tingin sa kahit sinong tao maski baklang kumekendeng, tomboy na mas lalaki pa sa akin o kahit na normal na lalaki’t babae pa.
Masama lang ako magalit.
Mas masama pa sa putang burat kong galit.
RESPETOHAN lang mga bossing ng kanya kanyang shit sa mundo o kung hindi nila magawa, e putang-ina, suntukan na lang!
Napakasentimental kong tao mga bossing. Iyung tipong kada maliit na bagay na nadaan sa buhay ko ay nabibigyan ko ng repleksyon sa kung ano naman ang itinatakbo ko sa buhay ngayon.
Baduy ba iyun? Baduy nga siguro ang Dioniscio.
Pero sa totoo ay hindi naman talaga madrama ang buhay e. Hindi rin talaga komplikado, hindi ba?
Nasabi ko iyan kasi mga bossing dahil sa bahay na ito,
Now, look at the credentials.
Sino ang hindi mahahabag sa eksenang ito? Hindi man tayo makapagbigay ng materyal na tulong ay maiging ipagdasal po natin ang mga kababayang nasalanta sa Benguet Province.
Kung hindi ka makuha ang ibig kong sabihin ay maaari mo itong halungkatin at heto pa ang isa.
Narito ang ilan sa mga nakalimutan kong isama. Read the rest of this entry »
Parang headline sa tabloid lang hano? Pero tama ang dinig nyo mga bossing!
Ang dami daw na namatay (at patuloy na namamatay) na kamel dahil nakakakain ng plastic sa desyerto.
Kawawa naman hano?
Eh bakit daw kasi nakain ang camel ng plastik?
Kasi daw kanyo ay akala nila pagkain.
(Para ding sa pagong – akala naman nila na ang plastik na lulutang lutang sa dagat ay jellyfish na pagkain nila)
Ang dami daw kasi plastik bag/basura sa desyerto kaya ang resulta bukod sa polusyon ay nakain ng mga camel, hayun, patay!
Ito ang summary ayon sa news:
Camels find and eat plastic in the desertPlastic bags or ropes calcify in the stomachThe calcification forms a rock which blocks the intestinesThe plastic releases noxious toxins into the blood and organsThe animals feel full and stop eatingThe animals die painfully of starvation
